มาต่อน้องภาแฟนผมจะ xxx อะไรกับฝรั่งคนนั้นหรือเปล่าครับ เงี่ยนจัง

ภาเดินไปนอนบนเตียงชายหาด แต่พี่เต้กลับเดินไปอีกทางหนึ่ง ตกลงสองคนนี้จะทำอะไรกันแน่นะ ผมงงไปหมดแล้ว ไม่นานพี่เต้ก็เดินกลับมาพร้อมฝรั่งตัวโต ตาน้ำข้าวหน้าตาดี ภาที่นอนรออยู่เมื่อเห็นรูปร่างของอีกฝ่ายก็ตาโตด้วยความตกใจ ตอนที่เธอยืนขึ้น หัวของภายังสูงแค่หน้าอกของอีกฝ่ายเอง

ภาจับมือทักทายกับฝรั่งคนนั้น ก่อนที่พ่อฝรั่งจะโอบไหล่เมียผม แล้วมือของมันก็ค่อยๆเลื่อนลงมาบีบก้น ณ จุดๆนั้นผมพูดได้คำเดียวว่าฟิวขาด ผมพุ่งตรงเข้าไปหาคนทั้งสาม xxx

“นี่มันอะไรกัน”
“เตง!” ภาทำหน้าตกใจปนดีใจที่ได้เจอกับผม
“อ้าว น้องรัก มีไรให้ช่วยป่าว”
“งั้นช่วยบอกผมที ว่าพี่จะทำอะไรกับเมียผม”
“เมียแก….ภาเนี่ยนะ!!”
“เออน่ะสิ”
“นี่พวกคุณพูดอะไรกันอยู่เหรอ” ฝรั่งตาน้ำข้าวทำหน้างงๆ พูดภาษาอังกฤษออกมา
“ขอโทษนะครับ แต่ช่วยกลับไปก่อนได้มั้ย คนนี้คือเมียของผมเอง และคนนี้คือเพื่อนของผม เขาคงคิดจะแกล้งอะไรผมอยู่ ขอโทษด้วยนะครับ ที่เพื่อนผมหลอกคุณมา”

ผมพูดภาษาอังกฤษกลับไปอย่างชัดถ้อยชัดคำ ฝรั่งรูปหล่อเมื่อรู้ตัวว่าตัวเองแห้ว เขาก็เดินคอตกกลับไป เมื่อเชิญแขกที่ไม่ได้รับเชิญกลับไป ผมก็มาเคลียร์กับพี่เต้ต่อ

“นี่มันเรื่องอะไรบอกผมมาซิ”
“คือ…พี่คือ…”
“พี่เต้เอาคลิปมาแบล็คเมลล์เค้า”

ภาพูดจบ หมัดของผมก็บินตรงไปที่ปากของพี่เต้ ก่อนที่คำแก้ตัวจะออกมาซะอีก พี่เต้ล้มลงไปกองกับพื้น ส่วนผมก็สันมือแตกเลือดไหลออกมาเป็นเม็ดๆ แต่ตอนนั้นผมไม่รู้สึกเจ็บมือสักนิด เพราะผมเจ็บที่ใจมากกว่า ผมไม่น่าเชื่อใจคนแบบนี้เลย เหล่าพนักงานบริษัทก็เข้ามาห้ามกันใหญ่

จากเรื่องเล็กๆกลายเป็นใหญ่โตขึ้น ร้อนไปถึงผู้ใหญ่ในงาน กว่าจะเคลียร์กันได้ งานสัมนาก็แทบล่ม สุดท้ายพี่เต้ยอมลบคลิปของภาออก ตามที่ผู้ใหญ่ขอ ส่วนผมกลับโดนหนักกว่า เพราะเป็นฝ่ายเปิด ผมจึงถูกพักงานหนึ่งสัปดาห์ และถูกหักเงินเดือนตามวันที่หยุดไป

ผมเดินคอตกกลับมาที่ห้อง ภาก็เข้ามากอดผมทันที

“ขอบคุณนะ ขอบคุณที่เข้ามาช่วยเค้า เค้ากลัวมากเลย”
“ไม่เป็นไรแล้วนะ ไม่มีไรแล้ว พี่เต้ลบคลิปไปแล้วล่ะ”
“เตงเก่งที่สุดเลย ขอบคุณนะ” ภากอดผมซะแน่น
“เก่งไรละ โดนพักงานไปตั้งเจ็ดวัน”
“เอาหน่า เจ็ดวันเอง เดี๋ยวเค้าจะตอบแทนเลี้ยงดูเตงเอง”
“ขนาดนั้นเลย น่ารักจัง เมียใครหว่า” ผมหยิกแก้มภาด้วยความหมั่นเขี้ยว
“เมียเตงไงค๊าบ”
“ว่าแต่พี่เต้ขู่ให้ภาทำอะไรเหรอ ทำไมถึงมีฝรั่งด้วย ช่วยเล่าให้เค้าฟังหน่อยได้มั้ย”
“เตงอยากฟังจริงๆเหรอ”
“อื้อ”

ภาเล่าย้อนให้ฟังไปตั้งแต่สมัยตัวเองอยู่มหาลัย ตอนนั้นเธอเริ่มรับงานพริตตี้ ถ่ายแบบ ทำให้เธอไม่มีเวลาโฟกัสเรื่องเรียนนัก พี่เต้จึงอาสาทำงานตามงานให้ เท่าที่ฟังมามันก็คล้ายกับที่พี่เต้เล่าให้ผมฟัง แต่หลังจากนี้เริ่มต่างออกไป ภาบอกว่า เธอแพ้คนทำดี จนเธอเริ่มแอบมีใจให้กับพี่เต้ และยอมมีอะไรด้วย ตอนนั้นทั้งสองคนจึงแอบคบกัน

เพื่อไม่ให้กระทบกับงาน ภาจึงไม่บอกใครว่าตัวเองมีแฟนแล้ว พี่เต้ก็เข้าใจดี ทั้งสองแอบคบกันอยู่หนึ่งปี จนพี่เต้ค่อยๆเผยธาตุแท้รสนิยมของเขาให้กับภาได้รู้

“รสนิยมทางเพศ ของพี่เต้น่ะเหรอ? มันเป็นยังไงหว่า”
“พี่เต้ ชอบสวิงกิ้ง ชอบดูภามีไรกับคนอื่น”
“ห้ะ!!!” ผมช็อค
“อ..อือ คล้ายๆเตงนี่ละมั่ง”
“จะบ้าเหรอ ว่าแต่..เตงก็ยอมเหรอ”
“ตอนนั้นมันรักนี้ แต่นับวันยิ่งหนักขึ้นเรื่อยๆ เค้าเลยทนไม่ไหว กลัวจะเสียชื่อเสียงด้วย เลยขอเลิก”

ผมล่ะอยากรู้จริงๆว่าภาผ่านอะไรมาบ้าง แต่ไม่ทันจะอ้าปากถาม โทรศัพท์ของผมก็ดังขึ้นมา หน้าจอโชว์คำว่า “ลุงใหญ่” ผมกดรับสายทันที

“ฮัลโหลว่าไงลุง”
“คุณท่าน แย่แล้วๆ คุณท่าน แย่แล้ว” ลุงใหญ่พูดวนไปวนมาเหมือนคนขาดสติ
“ใจเย็นๆนะลุง แย่อะไร ใครเป็นอะไร”
“บ้านครับ บ้านคุณท่าน”
“บ้านผมทำไม?”
“ไฟไหม้ครับ ไฟไหม้ใหญ่แล้ว”

เมื่อได้ยินคำนั้น มือของผมอ่อนปวกเปียกไร้เรี่ยวแรง ภาเองก็ตกใจที่เห็นอาการผมเป็นแบบนั้น เธอรีบถามว่าเกิดอะไรขึ้น

“เก็บของเร็ว บ้านเราไฟไหม้”

ต้องยอมรับว่าเมียผมเป็นคนสติดีมาก ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นคงกรี้ดสลบไปแล้ว ภารีบเก็บข้าวของอย่างรวดเร็ว ผมและภรรยารีบขึ้นรถบึ่งกลับบ้านทันที ระหว่างทางภาก็โทรหาพ่อผม ดูท่าแกจะตกใจมากเหมือนกัน และแกบอกจะรีบไปดูให้

ผมจำไม่ได้เลยว่าตัวเองขับรถอยู่ที่ความเร็วเท่าไหร่ รู้แค่ว่ามันเร็วมาก ถ้ามีตำรวจผมคงถูกโบกไปแล้ว เรื่องสัมนาหรือเรื่องพี่เต้อะไรนั่นผมทิ้งมันไปทุกเรื่อง ตอนนี้ที่สำคัญที่สุดคือ บ้านของผม บ้านในฝันที่ผมจะได้อยู่กับครอบครัว เป็นบ้านที่ผมกะจะมอบให้ลูกตอนเขาโต แต่ตอนนี้มันกำลังจะกลายเป็นเพียงเถ้าธุลี

เมื่อผมมาถึง ไฟก็ถูกดับแล้ว เพราะชาวบ้านแถวนั้นโทรเรียกดับเพลิงให้ สรุปว่าเหตุเพลิงไหม้เกิดจากฟ้าผ่าต้นไม้ใหญ่ข้างบ้าน แล้วต้นไม้ก็ล้มลงมาทับบ้าน ไฟมันลามจากหน้าต่างไล่ไปเรื่อย จนทำให้บ้านเสียหายหลายส่วน ยังดีที่โครงสร้างบ้านยังเสียหายไม่มาก มีเพียงเฟอร์นิเจอร์และพวกเครื่องใช้ต่างๆเท่านั้นที่พังไป

ภากับผมกอดคอร้องไห้กัน ทำไมชีวิตของพวกผมต้องมาเจออะไรพวกนี้ด้วย คุณพ่อผมเดินเข้ามาปลอบผมทั้งสอง

“ต้องใช้เวลาสักพักล่ะนะกว่าบ้านจะซ่อมเสร็จ”
“ครับ”
“แล้วลูกๆจะไปอยู่ที่ไหนกันล่ะ”
“ผมยังไม่ได้คิดเลยครับ พอดีมีเรื่องที่สัมนานิดหน่อย ดันมาเจอเรื่องแบบนี้อีก ทำเอาผมไปต่อไม่ถูกเลย”
“ถ้ายังไงมาอยู่กับพ่อกับแม่ก่อนก็ได้นะ ถึงจะไกลจากที่ทำงานหน่อย แต่แกจะได้ไม่เสียตังเพิ่ม ส่วนค่าซ่อมบ้าน ขาดเหลือเท่าไหร่ก็บอกพ่อมาละกัน”

ผมกับภายกมือไหว้ขอบคุณไปxxx พ่อยังคงเป็นที่พึ่งให้ลูกเสมอ แต่ผมเองก็อยากยืนด้วยลำแข้งของตัวเองเหมือนกัน ในใจของผมตอนนี้คือ ไปหาห้องเช่าถูกๆแถวที่ทำงานอยู่ก่อน แล้วพอบ้านซ่อมเสร็จก็ค่อยย้ายกลับมา อีกใจก็เป็นอย่างที่พ่อพูด ถ้าไปอยู่กับเขา แน่นอนว่ามันประหยัดลงไปได้เยอะ ทั้งค่าเช่า ค่าน้ำค่าไฟ รวมถึงค่าอาหารที่แทบไม่ต้องจ่าย

“คุณท่าน คุณหนูภา ผมขอโทษนะครับ ที่ไม่ดูแลบ้านให้ดี”
“ไม่เป็นไรหรอกลุง มันเป็นอุบัติเหตุน่ะ ผมจ้างลุงมาเป็นคนสวนนะ ไม่ใช่คนดับเพลิง ลุงดับไม่ได้ก็ไม่ผิดหรอก”
“ถ้าคุณท่านไม่รังเกียจก็มาพักบ้านผมได้นะครับ บ้านผมเป็นบ้านไม้เก่าๆ เป็นห้องลานกว้าง นอนได้เป็นสิบคน”